جهان در حسرت بزرگ

به گزارش بلاغ، من به خال لبت، ای دوست، گرفتار شدم/ چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم

در روز ۲۰ جمادیالثانی ۱۳۲۰ هجری قمری مطابق با ۳۰ شهریـور ۱۲۸۱ هجری شمسی (۲۱ سپتامبر ۱۹۰۲ میلادی) در شهرستان خمین از توابع استان مرکزی ایران در خانوادهای اهل علـم و هجرت و جهاد و در خـانـدانـی از لاله زهـرای اطـهـر سلامالله علیها، روحالله المـوسـوی الخمینـی پـای بـر خـاکدان طبیعت نهاد.

امام وارث رسالت و مفسر راستین ولایت بود، ندایش قصیدههای بلند آزادی بود و سخنانش مرهمی بود بر دلهای دردمند و عاشق، قلمش ذوالفقاری بود بر فرق سرِ کفر و نفاق، گامهایش استوار بود و بتشکن و روشنیِ نگاه مقتدرش ریشه ظلم را میخشکاند، وجودش امید و عشق را در دلهای مسلمانان و آزادگان جهان روشن کرد.

در آن زمانی که رژیم ستمشاهی

طاغوت صدای آدمیان معتمد، مؤمن و انقلابی را در نطفه خفه میکرد، امام خمینی (ره) چون خورشیدی تابان به وظیفه الهی انسانی خود در ۱۵ خرداد ۴۲ لبیک گفته بود و استارت انقلاب شکوهمند انقلابی را زده بود.

امام ثابت کرد که حراست از ارزشهای انقلاب تکلیف مردمانی است که باذوق و شوق و از جان دل باخدا معامله میکنند و درراه پیشرفت اسلام از مرگ نمیترسند، امام فراتر از زمان میاندیشید و در بعد مکان نمیگنجید او توانست اثر بزرگی در تاریخ جهان برجای بگذارد و این اسلام بود که عامل هدایتکننده این انقلاب بود و ناسیونالیسم، کاپیتالیسم، کمونیسم، سوسیالیسم، ملیت و مصلحتگرایی و غیره هیچ نقشی در شکلگیری انقلاب اسلامی نداشتند، چونکه همه آنها ترس خود را بهعنوان احتیاط، حرص خود را به تأمین آینده، ضعف نفس را به حیا و بیعرضگی را به زهد توجیه میکردند، امام به یک جامعه و ملت خاص اختصاص نداشت و مورد تحسین و احترام تمام مردم جهان است.

او برای مظلومین، مستضعفین و آزادگان جهان رهبری افسانهای و برای ملل مستقل، مرجعی الهامبخش بود، تعلیمات و دیدگاههای روشنفکرانه او رهنما و امیدبخش مردمی بود که با مقاومت و مبارزه بهسوی آزادی و عدالت اجتماعی، حرکت میکنند.

ملت ایران در امام راحل چیزی دیدند که کیمیا بود، امام به زندگی ایرانیها معنی داد، بادلی سرشار از خلوص و ایمان و با برهانی بُرنده علیه رژیم ستمشاهی، در دلش دژی بناکرده بود از صبر و توکل و امید، مردم ایران با آگاهی کامل، امام را بهعنوان رهبر خود قبول کردند، به قضاوت او اعتماد کردند و تاریخ ثابت کرد که مردم ایران اشتباه نکردند.

حضرت امام خمینی رحمهالله، بهعنوان فقیهی ژرفنگر و حکیمی خردمند و سیاستمداری دوراندیش

و عارفی الهی، توانسته بود در پرتو مناجات شبانه و توکل و معرفت و اخلاص، به منبع نورانیت الهی و اقیانوس بیکران عرفان و معنویت متصل شود و در قرب به ذات اقدس الهی از سفر بهسوی معشوقش آگاه گشته بود، نیمه خرداد ۱۳۶۸ نویدی که سالها پیش به روح بلندش رسیده بود "سالها میگذرد حادثهها میآید، انتظار فرج از نیمه خرداد کشم" را به انتظار ایستاده بود.

هدفها، آرمانها و هـر آنچه را که میبایست ابـلاغ کنـد، به پایان رساند آن رسالت سنگین را و آنچه را که گفته بـود در عمـل نیز خود جلودار شد، ابراهیم وار تبر به دوش گرفت و بتهای طاغوت زمانه را در هم شکست. تـمام هستیاش را بـرای تحقق اسلام ناب محمدی بهجای اسلام آمریکایی به همت گرفت.

حال دیگر لحظه وصال محبوب فرارسیده است، آماده مهمانی عزیزی میشد که عمرش را برای جلب رضای او صرف کرده بـود و قامتش جز در بـرابـر او، در مـقابل هیچ قدرتی خـم نشده است، خاطرش آسوده بود که اینچنین فرمایش کرد: «بادلی آرام و قلبـی مطمئن و روحی شاد و ضمیری امیدوار به فضل خدا از خدمت خـواهران و برادران مرخص و بهسوی جایگاه ابــدی سفر میکنم و به دعای خیر شما احتیاج مبرم دارم و از خدای رحمان و رحیـم میخواهم که عذرم را در کوتاهی

خدمت و قصـور و تقصیر بپذیـرد و از مـلت امـیدوارم که عذرم را در کوتاهیها و قصـور و تقصیـرها بـپذیـرنـد و باقدرت و تصمیـم و اراده بهپیش بروند.»

لحظه موعود فرارسید و با آرامشی عجیب و وصفنشدنی در ساعت ۲۰ / ۲۲ روز شنبه ۱۳ خردادماه سـال ۱۳۶۸ برابر با ۲۴ شوال ۱۴۰۹، در سن ۸۶ سالگی قـلبـش را به صاحبش هدیه داد. قلبش از کار ایستاد و میلیونها قلـب را داغدار و مصیبتزده کرد. حسرتی به بلندای تاریخ به دلهای مستضعفیان جهان نشاند.

پرچمهای عزا بـر درودیوار شهر آویخته و آوای قرآن از تمام مساجد، مراکـز، ادارات و مـنازل به گـوش میرسید. هیچ قلـم و بیـانـی قـادر نیست ابعاد حـادثه و امواج احساسات غیرقابلکنترل مردم را در آن روزها، تـوصیف کند. مردم، رهبر محبـوب و مرجع دینـی خـود و منادی اسلام راستیـن را ازدستداده بـودند، همه دلباختگان مشغول ضجه و ناراحتی غیرقابل وصف بودند. حقیقتاً مردم ایران عاشق امام خمینی بـودند.

خبرگزاریهای رسمـی جهـانـی جمعیت حاضـر در مــراسـم تشـییـع را تا 10 میلیـون نفر تخمیـن زدند. احسـاسات عـزاداران صحنههایی را پدید آورد که در تاریخ نمونهای بـدیـن حجم و عظـمت برای آن سراغ نداریـم.

مردم مسلمان ایران کسـی را ازدستداده بـودند کـه عـزت پایمالشدهشان را بازگردانده بود، دست شاهان ستمگر و دستهای غارتگران آمریکایی و غربـی را از سرزمینشان کـوتاه کرده بود، اسلام را احــیا، مسلمـیـن را عــزت و جمهـوری اسلامـی را بـر پـا کـرده و رو در روی همـه قدرتهای جهـنمـی و شیـطانـی

دنـیا ایستاده بود.

امام راحل گوهر بیهمتایی بود که خداوند بزرگ به خاطر شایستگی مردم ایران به آنان هدیه کرده بود. فقدان این نعمت الهی برای دلهای عاشقانی که غرق در معشوق خود شدهاند، سخت و جانکاه بود؛ بهگونهای که پیکرهایشان یکـی پـس از دیـگری از شـدت تأثر بیهوش شـده، بر روی دستها در امـواج جمعـیت بهسوی درمانگاهها روانه میشدند و دهها تـن که در مقابل سنگینـی ایـن حادثه تاب تحمـل نیـاورده و قـلبـشان از کار ایستـاده بـود.

پیـکر پاک و سبزپوش امـام بـر بـالای بـلنـدی و در حلـقه میلیونها نفـر از جمعیت ماتمزده چـون نگینی میدرخشید، هر کس به زبان خویـش با امامـش زمـزمه میکرد و اشک میریخت. همهچیز، بسیجی گونه، مردمی و عاشقانه بـود. هیچ اثری از تشریـفات بیروح مـرسـوم در مراسـم رسمی نبـود. مراسم تشییع وی در روز ۱۶ خرداد برگزار و همان روز در بهشتزهرای تهران به خاک سپرده شد که امروزه محل آرامگاه وی و مأمن مستضعفین جهان است.

امام خمینی گوهر یگانهای بود که در ظلمت تاریخ معاصر درخشید در جریان تشیع جنازه وی به علت هجوم جمعیت کفن وی پاره میشود، مراسم تشییع وی دارای رکورد گینس بزرگترین تشییعجنازه جهان است. رحلت امام خمینـی نیز همچـون حیاتـش منـشأَ بیـداری و نهضتـی دوباره شـد و راه و یادش جاودانه شد.

سالها بـود که غربیها و عوامل تحت حمایتشان در داخل کشـور که از شکست دادن امـام

مأیوس شـده بـودند، وعده زمان مرگ امـام را میدادند. حالا فرصتی بود برای رسیدن به اهداف شومشان غافل از اینکه تکلیف میثاقی که مردم ایران با امام بستند جاودانه است و هیچ تیغی نمیتواند رشته ارادت مردم ایران به امامشان را ببُرد.

روز چهاردهم خرداد ۱۳۶۸، مجلس خبرگان رهبری تشکیل و پـس از قرائت وصیتنامه امـام خمینی تـوسـط حضرت آیـه الله خامنهای که دو ساعت و نیـم طـول کشید، بحث و تبادلنظر برای تعییـن جانشینـی امام خمینـی و رهبر انقلاب اسلامـی آغاز شد و پـس از چندیـن ساعت سـرانجام حضرت آیـه الله خامنهای (رئیسجمهور وقت) که خود از شـاگـردان امـام خمینـی (ره) و از چهرههای درخشـان انقلاب اسلامـی و از یـاوران قیـام ۱۵ خـرداد بـود بهاتفاق آرا برای ایـن رسالـت خطیر بـرگـزیده شد.

این فرموده همان امام راحل است که گفت: «پشتیبان ولایتفقیه باشید تا آسیبی به مملکت شما نرسد.» امروز مهمترین و روشنترین الگوی تبعیت از خط امام، توسط مقام معظم رهبری دنبال میشود. هنوز هم طنین صدای رهبر کبیر انقلاب توسط جانشین خلف به حقش امام خامنهای (مدظله) فریاد زده میشود و در جهان میپیچد. هرکسی مدعی پیروی از امام خمینی (ره) است، باید در عمل پیرو ایشان باشد.
اللهماجعل عواقب امورنا خیرا