تابلوبهدستانی که سامان نمییابند/دروازه ورودی شهرهای مازندران و استقبال از مهمانان با تابلوهای کارتی

به گزارش بلاغ، اجاره خانه و سوئیت با وسایل کامل در همین کوچه کنار دستی، جملهای است که مردی که تابلوی کارتی به دست دارد و چشمان پف کرده و سر و صورت نامرتب خود را به سوی خودروهای ورودی به شهر میرساند، خانهای که بدون ضابطه در اختیار مسافران قرار میگیرد، شاید عنوان شود، که تامین زندگی در این شرایط نامساعد اقتصادی ایجاب میکند، تا فردی که خانه خالی دارد را برای مهمانان پرشمار به استان اختصاص دهد تا هم در این شب عیدی کاسب شود و هم مسافری در سرما بیسرپناه نشود، اما واقعا همه داستان اینجاست.

مهیا شدن 800 هزار نفر شب تخت برای میزبانی از مسافران نوروز زمانی که از سوی مسئولان این حوزه مطرح میشود، یعنی اینکه برنامهریزی و ساماندهی برای پذیرایی از مسافران نوروزی، داشتن بهره اقتصادی مشخص و معین از حضور مسافران و گردشگری سر و سامان یافته که البته همه اینها روی کاغذ خیلی زیبا و مطمئن است اما اگر ساعتی گشتی در شهرهای مختلف و به ویژه ساحلی استان بزنیم تمام رشتههای این بخش پنبه شده بر میگردند و این معضل در دو فصل پرگردشگر استان مازندران به وفور دیده میشود.

تربیون نماز جمعه نیز بخش ثابت پرداختن به مسائل گردشگری در استان میشود، گردشگری بیضابطه و بیسامان با تابلو بهدستانی که کاغذهای کارتونی آنها سال به سال در گذر ایام عوض میشود بدون آنکه مسئولان توجهی به این مسئله بکنند، در کنار گرانیهای بیحد و حصر اجاره خانهمسافرهای بیهویت به دلیل زندگی در کشور اسلامی با گردشگری ناسالم در این بخش مواجه هستیم؛ گذری که هر سال عنوان میشود و گوشی که تمایلی به شنیدن ندارد، سرریز شدن مسافران به استان مازندران و خانههای اجارهای بی ضابطه و تابلو به دستانی که هویتشان مشخص نیست بخشی از قصه تلخ گردشگری در مازندران است، کاش بزرگی این مسئله را درک کند.