بزرگترین گناه، گناهی است که انسانها ناآگاهانه مسئولیت بپذیرند
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۴ ساعت ۱۲:۳۰
همانگونه که همه می دانیم فساد پدیده ای چند وجهی و پیچیده است که عوامل متعددی در بروز و ظهور آن نقش دارند.
انتظار مردم از مجلس نشینان به عنوان سیاستگذاران و تصمیم سازان جامعه نگاه علمی به اعمال بوده و هست.
در تمام فرایند زندگیمان ،شنیده ها و دیده ها حاکی از افزایش فساد در دولتها بوده است و هر دولتی بعد از آن شروع به نقد و تخریب دولت قبل کرده که این عمل خود سر منشا فساد در جامعه است.
معتقدیم وضعیت حال ما چه اقتصادی ،چه اجتماعی و سیاسی و حتی زیست محیطی ناشی از سیاستهای غلطی است که عینیت شده و یا به منصه ظهور رسیده آن در جامعه بوده که مردم در حال لمس کردن آن هستند پدری از کار آفرینی و تولید در آورده است که صاحبان آن یا در دادگاهها رفت و آمد می کنند و یا در بیمارستانها!
مدیران و حتی خط مشی گذاران ما ، خواسته یا ناخواسته ، بیمار ساختار ضعیف و فرسوده نظام اداری و مدیریتی هستند که پاسخگوی نیاز حال وآینده ساکنین شهرها و روستاهای ما نیست.
معتقدم مدیران ما فاسد نیستند بلکه فساد ما ناشی از عدم آگاهی و نداشتن نگاه علمی به تهیه و تصویب خط مشی های ما وعدم اصلاح ساختار نظام اداری (هم در برنامه ریزی ها و هم در نحوه مدیریت شهرها و روستاها)است.
”فساد” محصول عدم شفافیت در ساختار مدیریت از یکسو و عدم مشارکت مردم در فرایند تصمیم سازی هاست.
تاریخ و تجربه استفاده از بروکراسی در اروپا و امریکا حتما مطالعه شده است. آن جا هم به چنین فسادهایی که محصول این ساختار بوده رسیدند.
می بایست از این تجارب استفاده شود که مدیران و مردم ما ابزار آزمایشگاهی برای خط مشی گذاران ما نباشند.
بزرگترین گناه ،گناهی است که انسانها ناآگاهانه مسئولیت بپذیرند آن هم خط مشی گذاری که علم است و حق الناس.
امیدوارم همه سیاستگذاران ما در این دنیا و آن دنیا ،پاسخگوی اعمالشان برای وضعیت حال و آینده ساکنین شهرها و روستاهایمان باشند.
به امید آینده ای روشن با مجلسی پژوهنده ی راه نجات جهت عظمت و شکوه بیش از پیش ایران اسلامی مان.
علی امینی شاد
دانشجوی دکتری مدیریت دولتی
- - , .
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان